تبلیغات
اشک ققنوس - فریدون مشیری
 
اشک ققنوس
جمعه 3 اردیبهشت 1389 :: ققنوس اشک
" دریچه "

وقتی ستاره نیز
سوسوی روزنی به رهایی نیست؛
آن چشم شب نخفته،چراپشت پنجره
باآن نگاه غمگین،
ژرفای آسمان را
می کاوید؟
آنگاه،بازمی گشت،
نومید،
می گریست!
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"ابربی باران"


شب،غیرحلاك بیداران نیست
گلبانگ سپیدبرسپیداران نیست
دراین همه ابرقطره ای باران نیست؟
ازهیچ طرف صدایی ازیاران نیست؟...
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"لحظه واحساس"

تنها
غمگین
نشسته با ماه
درخلوت ساكت شبانگاه
اشكی به رخم دوید، ناگاه
روی توشكفت درسرشكم
دیدم كه هنوزعاشقم، آه!
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"مثل باران"

من نمی گویم دراین عالم
گرم پو،تابنده،هستی بخش
چون خورشید باش
تاتوانی، پاك، روشن
مثل باران باش
مثل مروارید باش
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"چراغ راه"

شكفته روی اقیانوس شب،ماه
نسیمش می نوازد گاه وبی گاه
چراغ افروزراه عاشقان باش
گه من دردشت غم گم كرده ام راه
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"ای دل"

ای دل به كمال عشق آراستمت،
وزهرچه به غیرعشق پیراستمت،
یك عمر اگر سوختمو كاستمت،
امروزچنان شدی كه می خواستمت
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"ای عشق"


ای عشق غم توسوخت بسیارمرا،
آویخت مسیح واربردارمرا،
چندان كه دلت خواست بیازارمرا!
مگذارمرازدست،مگذارمرا!
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"ای عشق "

ای عشق پناه پنداشتمت
ایچاه نهفته،راه پنداشتمت
ای چشم سیاه،آه ای چشم سیاه
آتش بودی ونگاه پنداشتمت
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"آه"

درپی آن نگاه های بلند،
حسرتی مانده وآه های بلند!
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

با یاد دل كه آینه ای بود..."
آیینه چون شكست؛
قابی سیاه وخالی،
ازاوبه جاماند...
بایاددل كه ـ آیینه ای بود ـ
درخودگریستم
بی آینه چگونه داین قاب زیستم؟!
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"قصه"

رفتم به کناررود،
ـ سرتاپامست ـ
رودم،به هزارقصه،می بردزدست
چون قصه ی دردخویش بااوگفتم
لرزیدورمیدورفت ونالیدوشکست!
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"غروب نابه هنگام"

چوماه ازکام ظلمت هادمیدی
جهانی عشق درمن آفرید
دریغا،باغروب نابه بهنگام،
مرادردام ظلمت هاکشیدی
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"شراب"

بدین افسونگری،وحشی نگاهی،
مزن برچهره رنگ بی گناهی
شراب تو،شراب زندگی بخش
شبی می نوشمت خواهی نخواهی
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"مکتب عشق"

سیه چشمی به کارعشق استاد،
به من درس محبت یادمی داد
مراازیادبردآخرولی من
بجزاوعالمی رابردم ازیاد
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"آغوش"

برای چشم خاموشت بمیرم
کنارچشمه ی نوشت بمیرم
نمی خواهم درآغوشت بگیر
که می خواهم درآغوشت بمیرم
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"آرزو"

به امیدنگاهت ایستادن
به روی شانه هایت سرنهادن،
مراخوش ترازاین هاآرزویی ست
دهان کوچکت رابوسه دادن
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"عشق بی سامان"

چنین بامهربانی خواندنت چیست؟
بدین نامهربانی راندنت چیست
بپرس ازاین دل دیوانه من
که ای بیچاره عاشق،ماندنت چیست؟
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"پشیمان"

وفادارتوبودم تانفس بود
دریغاهمنشینت خاروخس بود
دلم رابازگردان،بازگردان،
همین جان سوختن بس بود،بس بود
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"درد"

درون سینه آهی سرددارم
رخی پژمرده،رنگی زرددارم
ندانم،عاشقم،مستم،چه هستم
همی دانم دلی پردرددارم
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"خاکستر"

شبی پرکن ازبوسه ها ساغرم
به نرمی بیاهمچوجان دربرم
تنم رابسوزان درآغوش خویش
که فردا نیابند خاکستر
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"یاد و کنار"

روزهایی که بی تومی گذرد
گرچه بایادتوست ثانیه هاش
آرزوبازمی کشدفریاد
درکنارتومی گذشت،ای کاش
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"غباربیابان"

بیابان تابیابان درغباراست
چراغ چشم هادرزانتظاراست
غبارهربیابان راسواری ست
غباراین بیابان بی سواراست
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"سفر"

سحرخنددبه نورزردفانوس
پرستویی دهدبرجفت خودبوس
نگاهم می دودبرسینه ی راه
تورادیگرنخواهم دید؟ـ افسوس
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"دریای درد"
درون سینه ام صدآرزومرد
گل صدآرزو،نشکفته پژمرد
دلم بی روی اودریای درداست
همین دریامرادرخودفروبرد
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"سرگردان"

دلم سوزدبه سرگردانی ماه
که شب تاروزپویداین همه راه
سحرخواهددرآویزدبه خورشید
نداندچون کندبابخت کوتاه
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"دریچه"

بازوبه دورگردنم ازمهر،حلقه کن
برآسمان بپاش شراب نگاه را
بگذارازدریچه ی چشم توبنگرم
لبخندماه را
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"دریچه"

وقتی ستاره نیز
سوسوی روزنی به رهایی نیست؛
آن چشم شب نخفته،چراپشت پنجره
باآن نگاه غمگین،
ژرفای آسمان را
می کاوید؟
آنگاه،بازمی گشت،
نومید،
می گریست!
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"سیاه"

لحاف کهنه ی زال فلک شکافته شد
وپنبه کوچه بازارشهرراپرکرد
ودشت ـ اکنون ـ
سردوغریب وخاموش است
ـ آهای
لحاف پاره ی خودرابه بام مامتکان
که ـ گرچه پنبه ی ماهمیشه آفت خورد! ـ
ودشت سوخته ازپنبه ی سفیدتهی ست
جهان به کام حریفان پنبه درکوش است
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"دور"

من پابه پای موکب خورشید
یک روزتاغروب سفرکردم
دنیاچه کوچک است
وین راه شرق وغرب،چه کوتاه
تنهادوروزراه،میان زمین وماه
اما من وتودور
آن گونه دورِدور،
که اعجازعشق نیز
مارابه یکدگرنرساند
زهیچ راه
آه!
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"بسته"

وقتی ستاره نیز
سوسوی روزنی به رهایی نیست
آن چشمِ شب نخفته،چراپای پنجره
باآن نگاه غمگین
تاژرف آسمان را
می کاوید؟
آنگاه،بازمی گشت
نومید،و
می گریست
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"غیرازمهرتو"

ای عشق به جزتوهمدمی دارم؟نه
یاجزغم تو،دگرغمی دارم؟نه
بااین همه زخمهای کاری که زدی
غیرازمهرتومرهمی دارم؟نه
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"فریادهای خاموش"

دریا، ـ صبوروسنگین ـ
می خواندومی نوشت
"...من خواب نیستم
خاموش اگرنشستم،
مرداب نیستم
روزی که برخروش زنجیربگسلم؛
روشن شودکه آتشم وآب نیستم"
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"پاسخ"

ساحل درانتظارکسی بود
تاپاسخی بگوید فریاد آب را
با ناله ی گره شده، دلتنگ، خشمگین
سرزیرپرکشیدم و رفتم
جواب را
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"برآمدن آفتاب"

لبخند او،برآمدن آفتاب را
درپهنهی طلایی دریا
ازمهر،می ستود
درچشم من،ولیکن...
لبخند او برآمدن آفتاب بود
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"چشم به راه"

لب دریا،سحرگاهان و باران
هوا،رنگ غم چشم انتظاران،
نمی پیچیدصدای گرم خورشید،
نمی تابدچراغ چشم یاران
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"..."

به هرموجی که می گفتم
به دریاشکوه بردم ازشب دشت،
وزین عمری که تلخ تلخ بگذشت،
به هرموجی که می گفتم غم خویش؛
سری می زد به سنگ و بازمی گشت
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"آه،آن همه خاک"

برخاک چه نرم می خرامی،ای مرد
آن گونه که برکفش تو ننشیند گرد
فردا،که جهان کنیم بدرود،
آه آن همه خاک راچه خواهی کرد؟
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"درچشم ستاره"

درپهنه ی دشت
ره نوردی پیداست
وندر پی آن،
قافله گردی پیداست
فریاد زدم ـ"دوباره دیداری هست؟"
درچشم ستاره اشک سردی پیداست
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"تا سپیده دم"

گل های یاس را
شبها میان بسترخود
می پراکنم
آنگاه تا سپیده دم
انگاربا توام!
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"افسوس"

دلم را چشم وابرویی نبرده ست
هواسم را پری رویی نبرده ست
مرا افسونگری ازمن ربوده ست
که هیچ ازدوستی بویی نبرده ست
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"نثار"

یک صبح دم،نثارتو
گل های یاس را
ازشاخه چیدم ام
اینک همیشه یاد تو را می پراکند
یاس سپیده دم
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"چشمان سخنگو"

ازبس که غم توقصه درگوشم
غم های زمانه را فراموشم کرد
یک سینه سخن به درگهت آوردم
چشمان سخن گوی توخاموشم کرد
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"چگونه"

گفتم دل رابه پند،درمان کنمش
جان رابه کمند سربه فرمان کنمش
این شعله چگونه ازدل سرنکشد؟
وین شوق چگونه ازتوپنهان کنمش؟
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________

"ابربی باران"

شب،غیرحلاك بیداران نیست
گلبانگ سپیدبرسپیداران نیست
دراین همه ابرقطره ای باران نیست؟
ازهیچ طرف صدایی ازیاران نیست؟...
ــــــــــــــــــــــــــــــــ________
__________________________





نوع مطلب : شعرهای فریدون مشیری، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
شنبه 25 شهریور 1396 07:19 ق.ظ
I like what you guys are up too. This kind of clever work and coverage!

Keep up the excellent works guys I've incorporated you guys to
our blogroll.
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 04:18 ق.ظ
Do you have a spam issue on this website; I also
am a blogger, and I was curious about your situation; many of us have created some nice procedures and we are looking to
trade strategies with others, please shoot me an email if interested.
سه شنبه 22 فروردین 1396 03:42 ب.ظ
Thank you for the good writeup. It in fact was a amusement account it.
Look advanced to far added agreeable from you! By the way, how could we communicate?
جمعه 28 آذر 1393 09:17 ب.ظ
عالی بود.مررررسی.من عاشق شعرم.وبت فوق العاده اس.
چهارشنبه 19 مهر 1391 11:53 ب.ظ
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





مدیر وبلاگ : ققنوس اشک
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

.